Three years ago, on 7 October 2023, Hamas and other Palestinian armed groups launched an abhorrent, large-scale terror attack on Israel, brutally killing more than 1,200 Israelis and foreign nationals.
Civilians were deliberately targeted and murdered in their homes, in their communities and at a music festival. A total of 251 people were abducted and taken into the Gaza Strip as hostages, including women, children and the elderly. Their captors subjected the hostages to horrific abuse in captivity, including torture and other forms of cruel, inhuman or degrading treatment, and sexual violence. Some were killed by their captors or during the ensuing hostilities. Nothing can justify these atrocities.
Three years on, the pain of 7 October endures for the families who lost loved ones, for survivors and for all those whose lives were forever changed. I have met with Israeli families whose worlds were shattered that day and listened to survivors who continue to carry deep physical and emotional scars. I have heard from former hostages about the unthinkable torment they and other captives endured as they were held in Gaza in deplorable conditions and the anguish and uncertainty suffered by their families throughout their captivity. I am profoundly relieved for all those who have regained their freedom and been reunited with their loved ones. I mourn those who were killed in the attacks and those who died in captivity. Their suffering, and the enduring grief of their families, must never be forgotten.
These horrors must never be repeated.
The devastating hostilities that followed have inflicted untold suffering on Palestinians in Gaza, including massive loss of life, displacement, and destruction. Civilians continue to endure intolerable conditions. Their suffering, too, demands an end, now.
Last year’s ceasefire brought some relief. But it has yet to deliver security, adequate humanitarian assistance or a credible path to recovery and peace.
I urge all parties to implement their commitments in full and advance to the next phase of the ceasefire, on the basis of the Comprehensive Plan to End the Gaza Conflict.
It is time for the ceasefire to become permanent.
It is time to allow humanitarian assistance at scale.
And it is time to respect international law.
We must build the political path to lasting peace across the whole region. The United Nations remains unwavering in its commitment to these imperatives.
Let this anniversary mark not only another year of mourning, but also a renewed determination to build a different future: one in which Israelis and Palestinians can live side by side in peace and security, with their rights, dignity, and aspirations fulfilled.
New York, 6 October 2026
رسالة الأمين العام في الذكرى الثالثة لهجمات 7 تشرين الأول/أكتوبر 2023
قبل ثلاثة أعوام، في 7 تشرين الأول/أكتوبر 2023، شنّت حماس وغيرها من الجماعات الفلسطينية المسلحة هجوماً إرهابياً مروعاً وواسع النطاق على إسرائيل، وقتلت بشكل وحشي أكثر من 1,200 إسرائيلي وآخرين من جنسيات أجنبية. وقد استُهدِف المدنيون بشكل متعمّد وقُتلوا في منازلهم ومجتمعاتهم المحلية وفي مهرجان موسيقي. وتم اختطاف ما مجموعه 251 شخصاً ونقلهم إلى قطاع غزة كرهائن، بمن فيهم نساء وأطفال ومسنون. وعرّض الآسرون الرهائنَ لانتهاكات مروعة أثناء احتجازهم، بما في ذلك التعذيب وغيره من أشكال المعاملة القاسية أو اللاإنسانية أو المهينة، والعنف الجنسي. وقُتل بعضهم على أيدي محتجزيهم أو أثناء الأعمال العدائية التي أعقبت ذلك. لا شيء يمكن أن يبرر هذه الفظائع.
وبعد مرور ثلاث سنوات، لا يزال ألم السابع من تشرين الأول/أكتوبر قائماً بالنسبة للأسر التي فقدت أحباءها، وللناجين، ولكل من تغيّرت حياتهم إلى الأبد. لقد التقيت بأسر إسرائيلية تحطمت عوالمها في ذلك اليوم، واستمعت إلى ناجين ما زالوا يحملون ندوباً جسدية ونفسية عميقة. كما استمعتُ إلى رهائن سابقين تحدثوا عن العذاب الذي لا يوصف الذي تحمّلوه هم وغيرهم من الأسرى أثناء احتجازهم في غزة في ظروف مزرية، وعن الكرب وعدم اليقين اللذين عاشتهما أسرهم طوال فترة أسرهم. وإنني أشعر بارتياح عميق لكل من استعاد حريته واجتمع مجدداً مع أحبائه. وأرثي أولئك الذين قُتلوا في الهجمات، وأولئك الذين توفوا في الأسر. يجب ألا تُنسى معاناتهم، وألا يُنسى الحزن المستمر الذي تعيشه أسرهم.
يجب ألا تتكرر هذه الفظائع أبدا.
وقد ألحقت الأعمال العدائية المدمرة التي أعقبت ذلك معاناة لا توصف بالفلسطينيين في غزة، بما في ذلك خسائر فادحة في الأرواح، ونزوح، ودمار واسع النطاق. ولا يزال المدنيون يرزحون تحت ظروف لا تطاق. ومعاناتهم، أيضاً، تتطلب وضع حد لها، الآن.
لقد جلب وقف إطلاق النار الذي تحقق العام الماضي بعض الانفراج. لكنه لم يحقق بعد الأمن، أو المساعدة الإنسانية الكافية، أو مساراً موثوقاً للتعافي والسلام.
أحثّ جميع الأطراف على تنفيذ التزاماتها بالكامل والمضي قدماً إلى المرحلة التالية من وقف إطلاق النار، استناداً إلى الخطة الشاملة لإنهاء النزاع في غزة.
لقد حان الوقت لأن يصبح وقف إطلاق النار دائماً.
لقد حان الوقت للسماح بدخول المساعدة الإنسانية على نطاق واسع.
وحان الوقت لاحترام القانون الدولي.
ويتعين علينا بناء المسار السياسي نحو سلام دائم في جميع أنحاء المنطقة. وتظل الأمم المتحدة ملتزمة التزاما راسخا بهذه الضرورات.
فلتكن هذه الذكرى السنوية شاهدة ليس فقط على مرور عام آخر من الحداد، بل أيضا لتجديد العزم على بناء مستقبل مختلف: مستقبل يستطيع فيه الإسرائيليون والفلسطينيون العيش جنباً إلى جنب في سلام وأمن، مع إعمال حقوقهم وصون كرامتهم وتحقيق تطلعاتهم.
نيويورك، 06 تشرين الأول/أكتوبر 2026
הודעת המזכ״ל לציון שלוש שנים למתקפות 7 באוקטובר 2023
לפני שלוש שנים ב-7 באוקטובר 2023, חמאס וארגונים חמושים פלסטיניים נוספים פתחו במתקפת טרור מתועבת ורחבת היקף נגד ישראל, שבה נרצחו באכזריות יותר מ-1,200 ישראלים ואזרחים זרים. אזרחים היו מטרה מכוונת, ונרצחו בבתיהם, בקהילותיהם ובפסטיבל מוזיקה. בסך הכול נחטפו 251 בני אדם והועברו לרצועת עזה כבני ערובה, ובהם נשים, ילדים וקשישים. שוביהם התעללו בבני הערובה באופן מחריד במהלך שהותם בשבי, לרבות באמצעות עינויים וצורות אחרות של יחס אכזרי, בלתי אנושי או משפיל, ובאמצעות אלימות מינית. חלקם נרצחו בידי שוביהם או במהלך מעשי האיבה שבאו בעקבות המתקפה. אין דבר שיכול להצדיק את הזוועות הללו.
שלוש שנים חלפו, אך כאבו של 7 באוקטובר נותר בעינו עבור המשפחות שאיבדו את יקיריהן, עבור השורדים ועבור כל מי שחייו השתנו לעד. נפגשתי עם משפחות ישראליות שעולמן חרב עליהן באותו יום, והקשבתי לשורדים הממשיכים לשאת צלקות פיזיות ונפשיות עמוקות. שמעתי מבני ערובה לשעבר על הייסורים הבלתי נתפסים שהם ושבויים אחרים חוו בעת שהוחזקו בעזה בתנאים מחפירים, ועל החרדה וחוסר הוודאות שמהם סבלו משפחותיהם לאורך כל תקופת השבי. אני חש הקלה עמוקה על כך שכל מי ששב לחירות זכה להתאחד מחדש עם יקיריו. אני מתאבל על מי שנרצחו במתקפות ועל מי שמתו בשבי. אסור לעולם לשכוח את סבלם ואת האבל המתמשך של משפחותיהם.
אסור שהזוועות הללו יחזרו על עצמן לעולם.
מעשי האיבה ההרסניים שבאו בעקבות המתקפות גרמו סבל בלתי נתפס לפלסטינים בעזה, ואובדן עצום של חיי אדם, עקירה והרס נרחב. אזרחים ממשיכים לשאת תנאים בלתי נסבלים. גם לסבלם חייב להגיע סוף — עכשיו.
הפסקת האש בשנה שעברה הביאה הקלה מסוימת. אבל היא טרם הביאה ביטחון, סיוע הומניטרי בהיקף הנדרש או מסלול אמין לשיקום ולשלום.
על הצדדים לממש במלואם את התחייבויותיהם ולהתקדם לשלב הבא של הפסקת האש, על בסיס התוכנית המקיפה לסיום הסכסוך בעזה.
הגיע הזמן שהפסקת האש תהפוך לקבועה.
הגיע הזמן לאפשר העברת סיוע הומניטרי בהיקף נרחב.
והגיע הזמן לכבד את המשפט הבינלאומי.
עלינו לבנות את המסלול המדיני לשלום בר-קיימא בכל רחבי האזור. האומות המאוחדות נותרות מחויבות ללא עוררין לציוויים אלה.
מי ייתן ויום השנה הזה יסמל לא רק שנה נוספת של אבל, אלא גם נחישות מחודשת לבנות עתיד אחר: עתיד שבו ישראלים ופלסטינים יוכלו לחיות זה לצד זה בשלום ובביטחון, כאשר זכויותיהם, כבודם ושאיפותיהם יזכו להתממש.
ניו יורק, 06 באוקטובר 2026
